Sunday, 16 September 2018

କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ପଳାତଙ୍କ

ବ୍ୟାଙ୍କ ମ୍ୟାନଜର ସାହେବ ଚାଲିଛନ୍ତି ଗାଡ଼ି ତାଙ୍କର ମନ୍ଥର ଗତିରେ ଚାଲିଥାଏ । ବାଟରେ ବହୁ ନଦନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି  ସହରାଭିମୁଖେ ସାଥିରେ ତାଙ୍କର ପୁଲିସ ବାବୁଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଜଣ ବ୍ୟାଙ୍କ କର୍ମଚାରୀ ।ବହୁ ଦୁଃର୍ଗମ ପଥ ଅତିକ୍ରମ କରି ଶେଷରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ସହରର ସେଇ ରାଜପ୍ରାସାଦ ରେ ।ପହଞ୍ଚିବା ମାତ୍ରେ ଫାଟକ ଖୋଲିଗଲା ଜଣେ ଜରା ଜିନ୍ନ ବୃଦ୍ଧ ଆସି ସ୍ଵାଗତ କଲେ ଏମାନଙ୍କୁ । ଏହି ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗର ଆଲୋକ ମାଳା କୃତ୍ରିମ ବର୍ଷା ପ୍ରକୋଷ୍ଟ ଗାଧୁଆ ଘରର ଜଳାଶୟ ଏକ ପୁଷ୍କରିଣୀ ଏହା ଏକ ସୁନ୍ଦର ମନୋରମ ଦୃଷ୍ଯ ଏଥିରେ ପଦ୍ମ ପୁଷ୍ପ ସଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ପୁଟିତ ହଂସ ହସରାଳିଙ୍କ ସହ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଖେଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୂବନ ଠାରୁ ଶତ ଗୁଣରେ ଅଧିକ । ଅତିଥିମାନଙ୍କର ଗୃହ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କୁକୁର ରହିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଗୃହ ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ୟରେ ଭରପୁର ।ହଜାର ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କାର ଏହି ପ୍ରାସାଦରେ ରହିବାକୁ ମାତ୍ର ୨ ଜଣ । ଜରା ଜିନ୍ନ ରଘୁଆ ଓ କୁକୁର ଟିପୁ । ବର୍ଷେ ତଳେ ଘର ମାଲିକ ମଦନ ବାବୁ ଚାଙ୍କର ରଘୁକୁ କହିଲେ ମୁଁ ବାହାରକୁ ଯାଉଛି । ଘର କବାଟ ଦେଇ ଦେ । ସେହିଦିନଠୁ ଆଉ ଫେରି ନାହାନ୍ତି। ଘରେ ଯାହା ଥିଲାକଷ୍ଟେ ମଷ୍ଟେ କିଛି ଦିନ ଚଳିଲା | ଟିପୁର ଦିନକୁ ଖର୍ଚ୍ଚ ଏକ ହଜାର ଟଙ୍କା ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ । ମୁଁହ ଶୁଖାଇ କାନ୍ଦୁଛି । ମୁଁ ଘର ଛାଡ଼ି ଗାଁକୁ ଯିବି ଭାରି ବୋଲି ବାହାରୁଛି ହେଲେ ଗାଁରେ କିଛି ନାହିଁ । କୋଉମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ଘର ବାରଣ୍ଡାରେ ଜିବନ ଟା କଟି ଯିବ ଭୋକ ଉପାସରେ ଟିପୁ କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଇପାରୁନି । ବାହାରକୁ ଯାଇ ମଜୁରୀଲାଗି କିଛି ରୋଜଗାର କରିବାକୁ ବିଚ ରାଟିପୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉ ନି। ଯାହା ଦେଲେ କିଛି ଖାଉ ନି। ତାକୁ ବାହାରକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ ସେ କୁଆଡ଼େ କଣ ଖାଇବଞ୍ଚି ଯାନ୍ତାହେଲେ ବୁଲା କୁକୁରମାନେ ତାକୁ କାମୁଡ଼ି ମାରି ଦେବେ କିଛି କରି ହେଉନି । ବ୍ୟାଙ୍କ ଋଣ ଆଣି ମାଲିକ ଘର କଲା ସୁଝି ନ ପାରୀ ବିଦେଶରେ ଆତ୍ମଗୋପନକରିଛି ।ଏବେ ବ୍ୟାଙ୍କ ବାଲାଘରକୁ ପୋଲିସ ସହାୟତାରେ କବ୍ଜା କଲେ। ମୁଁ ଆଉ ଅସହାୟଟିପୁ ଘର ଛାଡ଼ିଲୁ

No comments:

Post a Comment