ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଭଗବାନ ଭକ୍ତର

ଯାଇବଳରାମ ଦାଶ ପଞ୍ଚଶଖାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ । ଥରେ ସେ ବେଶ୍ୟାଳୟକୁ ଯାଇଥିଲେ ।ରାତ୍ରୀ ପାହି ଗଲାଣି ତାଙ୍କୁ ଜଣା ନାହିଁ । ମନ୍ଦିରରେ ଘଣ୍ଟା ଘଣ୍ଟକାହାଳି ର ଶବ୍ଦ ଶୁଣୀ ଚମକି ପଡ଼ିଲେ। ନିଜକୁ ଧିକାର କଲେ । ଆଜି ପବିତ୍ର ରଥଯାତ୍ରା ରେ ମୁଁ ଚାଣ୍ଡଳ ବେଶ୍ୟାଳୟରେ | କାନ୍ଦିପକାଇଲେ ଭକ୍ତି ର ଅଶୃ ବହି ଯାଉଥାଏ । ଦୌଡିଲେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ରଥଯାତ୍ରା ରେ ଦର୍ଶନ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୃ ଶ୍ରୀ କାଳିଆ ସାଆନ୍ତ ଚକା ଆଖିକୁ । କେଶ ବସନ ଅସମ୍ଭାଳ ଶରୀରରୁ ଶ୍ରମ ଝାଳ ବହି ଯାଉଛି । ଏହି ସମୟରେ ଚଢି ଗଲେ ନନ୍ଦିଘୋସ ରଥ ଉପରକୁ । ୟାଙ୍କୁ ଦେଖି ପଣ୍ଡାମାନେ ଧକା ଦେଇ ତଡି ଦେଉଛନ୍ତି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଅନୁରୋଧ କରୁଛି ମୋତେ ତଡ଼ନାହିଁ, ମୋର ଦୋଷକଣ । ମୁଁ କଣ ଦର୍ଶନ ରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଇ ଯିବି। ପଣ୍ଡାମାନେ ତାକୁ ସ୍ନାନ ସୌଚ ନକରି ବେଶ୍ୟାଳୟରୁ ଆସିଛୁ ଗଣ୍ଡଦେଶରେ ତାମ୍ବୁଳର ଛିଟା ଅଶଭ୍ୟ ବହୁ କଟୁ କଥା କହି, ଜୋର କରି ମାଡ଼ ମାରି ତଡ଼ି ଦେଲେ। ଯଦି ମୁଁ ତୋର ଭକ୍ତ ହୋଇଥାଏ ମୋର ମାନରଖିବୁ କହି ଚାଲିଗଲେ ବାଙ୍କି ମୁହାଣ ନିକଟକୁ, ସେଠାରେ ବାଲି ରଥ ନିର୍ମାଣ କଲେ ଓ ଧ୍ଯାନ ମୁଦ୍ରା ରେ ବସିଲେ ମୋ ରଥରେ ବିଜେ କର ନନ୍ଦିଘୋସ ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସ।ସତ କୁ ସତ ଠାକୁର ଉକ୍ତ ର ମାନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବାଲି ରଥରେ ବିଜେ କଲେ । ନନ୍ଦିଘୋସ ପାଦେ ବି ଆଗକୁ ଗଡ଼ିଲାନି ଭାଳେଣି ପଡ଼ିଲା ପଣ୍ଡା ମାନଙ୍କର 'ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ ସେମାନେ ରାଜା ବିବ୍ରତ ହୋଇ ତିରଣ ସଜ୍ୟାରେ ଶୋଇ ରହିଲେ ।ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ଵପ୍ନରେ ପ୍ରଭୃ କହିଲେ ମୁଁ ମୋ ଭକ୍ତ ବାଲିରଥରେ ବିଜେ କରିଛି । ସେବକମାନେ ତାକୁ ଅପମାନ ଦେଇ ବିଦା କରିଦେଲେ ସେ ଅଭିମାନ ରେ ବାଲି ରଥ କରି ଯୋଗାସନ ରେ ବସିଛି । ବାଙ୍କି ମୁହାଣକୁ ଯାଇ ତାକୁ ଆଣ ତେବେ ରଥଚାଲିବ । ରାଜା ତାଙ୍କର ପାଦତଳେ ପଡ଼ି କ୍ଷମା ମାଗି ସସମ୍ମାନେ ଆଣି ରଥରେ ଚଢାଇ ଲେ। ତାପରେ ରଥ ଚାଲିଲା ।
ନାହ୍ୟଂ ତିଷ୍ଠାମି ବୈକୁଣ୍ଠ ଯୋଗିନାଂ ହୃଦୟେ ନେ ଚ
ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠାମି ମମଭକ୍ତ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠାମି ନାରଦ