ଥରେ ରାଜା ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ ମହା ମନ୍ତ୍ରୀ ମୋ ରାଜ୍ୟରେ ଯେତେ ଅଳସୁଆ ଅଛନ୍ତି।ତାଙ୍କୁ ଡାକି ରହିବା ଏବଂ ଖାଇବାର ବନ୍ଦବସ୍ତ କର ।ତଦ ଅନୁସାରେ ମହାମନ୍ତ୍ରୀ ରାଜ୍ୟସାରା ବୁଲି ବୁଲି ଦୁଇଜଣ ଅଳସୁଆ ଙ୍କୁ ପାଇ ଆଣିଲେ। ରାଜାଙ୍କ କହିବା ଅନୁଶାରେ ରହିବା , ଖାଇବା ଓ ବସ୍ତ୍ର ର ସମସ୍ତ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କରାଗଲା । କିଛି ଦିନ ପରେ ଲୋକେ ଜାଣିଲେ ଯେ ରାଜ୍ୟରେ ଅଳସୁଆଙ୍କୁ ରହିବା ଖାଇବା ସମସ୍ତ ସମସ୍ତ ମାଗଣାରେ ରାଜା କରୁଛନ୍ତି । ସେଥିପାଇଁ ଲୋକମାନେ କହିଲେ ଆମେ କାହିଁକି? କାମ କରିବା ଚାଲ ଅଳସୁଆ ହେବା । ଦିନକୁ ଦିନ ଆଳସୁଆ ସଂଖ୍ୟା ବଢିଲା ରାଜା ସମସ୍ତଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ପେୟର ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କଲେ। ଶେଷରେ ରାଜ୍ୟ ରାଜକୋଷ ଖାଲି ହେବାକୁ ଲାଗିଲା । ଲୋକମାନେ କାମକଲେନି। ରାଜାଓ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଭାଳେଣି ପଡିଲା ଏତେ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଆସିବ କେମିତି । ମନ୍ତ୍ରୀ ଏକ ବୁଦ୍ଧି ସ୍ଥିର କଲେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ। ଆମେ ଛଦ୍ମ ବେଶରେ ଯିବା ସବୁ ଘରର କବାଟ ରାତିରେ ବନ୍ଦ କରିଦେବା ଓ ବାହାର ପଟୁ ନିଆଁ ଲଗେଇ ଦେବା। ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କଥା ରେ ରାଜା ରାଜି ହେଲେ ଓ ସେହିପରି କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ବାହାର ପଟୁ ନିଆଁ ଲଗେଇ ଦିଆଗଲା । ପର ନିଆଁ ଲାଗିବା ଦେଖି ଘର ଭିତରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ କବାଟ ଭାଙ୍ଗି ବାହାରକୁ ଆସି କୁଅ ପୋଖରୀ ରୁ ପାଣି ଆଣି ନିଆଁ ଲିଭାଉଛନ୍ତି । ଛଦ୍ମ ବେଶୀ ରାଜା ମନ୍ତ୍ରୀ ସବୁ ଘର ବୁଲି ଦେଖୁଛନ୍ତି ସବୁ ଘର ଖାଲି କେନଳ ଗୋଟିଏ ଘରେ ୨ଟିଲୋକ ଶୋଇଛନ୍ତି । ନିଆଁ ଛିଡ଼ି ପଡ଼ୁଛି ମାଧିଆ କହୁଛି ସାଧିଆ କଣ ଉସୁମ ଲାଗୁଛି କିରେ ସା ଧିଆ କହୁଛି ଶୋଇ ପଡ଼ବେ ଯାହା ହେଉଛି ହେଉ । ଛଦ୍ମ ବେଶୀ ରାଜା କହିଲେ ତୁମ ଘର ନିଆଁ ଲାଗିଛି। ତୁମେ ଘରେ ଶୋଇଛ ନିଆଁକୁ ଲିଭାଉ ନ । ମାଧିଆ କହିଲା ଘରପୋଡ଼ି ଠୁ ବିପତ୍ତି ନାହିଁ । ପାଖ ପଡ଼ୋଶୀ ଆସି ନିଆଁ ଲିଭେଇବେ ଆମେ କାହିଁ କି କଷ୍ଠ କରିବୁ। ତେଣୁ ରାଜାଓ ମନ୍ତ୍ରୀ ବୁଝିଲେ ପ୍ରକୃତ ଅଳସୁଆ ଏଇ ଦୁଇ ଜଣ ଏମାନଙ୍କ ରହିବା ବ୍ୟବସ୍ଥା କର ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମାଡ ଦେଇ ବିଦା କର ସେମାନେ ସେମାନେ କରନ୍ତୁ
No comments:
Post a Comment