ପୁରା କାଳରେ ସାଧୁ ମାନେ ସତ୍ୟ ଧର୍ମ ନ୍ୟାୟର ପଥିକ ଥିଲେ । ସେମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାବାଜି ରାମଦାସ ଙ୍କ କଥା ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରୁଛି ।ସାଧୁମାନେ ଜଗତ କଲ୍ୟାଣ କାରୀ ଅଟନ୍ତି। ସେମାନେ ଦିନ କୁ ମାତ୍ର ୫ଟି ଘର ଭିକ୍ଷା କରିବେ ସେଥିରୁ ଯାହା ମିଳିବ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଚଳେ।ନ ମିଳିଲେ ଦୁଃଖ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଥରେ ବାବା ଜୀ ରାମଦାସ ସକାଳୁ ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ବାହାରିଛନ୍ତି ।୪ ଘର ଭିକ୍ଷା ପରେ ୫ ମ ଘରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ୫ମ ଘରେ ଭିକ୍ଷାଂ ଦେହି ବୋଲି ଡାକିଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ଘର ଲିପୁ ଥିଲା | ଫୋପାଡ଼ିଲା ଗୋବର ବିଣ୍ଡା ସାଧୁଙ୍କ ଉପରକୁ ନେ ତୋ ଭିକ୍ଷା କହି। ସକାଳୁ ସକାଳୁ କିଏ ଉଠିଛିକି ନାହିଁ 'ପଳାଇ ଆସି ଲା ଭିକ ମାଗିବାକୁ । ସାଧୁଙ୍କୁ ଧିକାର କରିଛି ସାଧୁବାବାଜୀ ରାମଦାସ ହସି ହସି ସେଇ ଗୋବର ବିଣ୍ଡାଟି କୁ ଆଣି ଆସିଛନ୍ତି ଆଶ୍ରମକୁ ଯାହାକୁ ସେ ଭିକ୍ଷାରେ ପାଇଛନ୍ତି । ସେହି ବିଣ୍ଡାଟି କୁ ଧୋଇ ସୁଖାଇ ବତୀ କରି ଏକ ଦୀପରେ ତେଲଭରି ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ଦୀପ ଜଳାଉଛନ୍ତି ଓ ଜଗତ କଲ୍ୟାଣ ସହ ସେଇ ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରୁଛନ୍ତି । ଏହି ସମୟରେ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକଟି ମନ୍ଦିର ଯାଇଛି ଓ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରେ ସାଧୁଙ୍କର ଏତାଦୃଶ ଗୁଣ ଦେଖି ଲମ୍ବ ହୋଇ ସାଧୁଙ୍କ ପାଦତଳେ ପ୍ରଣିପାତ କରିଛି I କହିଛି ମୋ ଦ୍ଵାରା ହୋଇଥିବା ଭୁଲକୁ କ୍ଷମା ଦିଅନ୍ତୁ ପ୍ରଭୃ ଆଉ ଏପରି ଭୁଲ କେବେ ବି ହେବନି । ସାଧୁ ମହାରାଜ କ୍ଷମାର ପୁରୁଷ ତାକୁ ଆଶ୍ରିବାଦ ଦେଇଛନ୍ତି ବହୁ ଧନଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ୟରେ ତୋ ଘର ପୁର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ସେତବେଳର ସାଧୁ ବର୍ତ୍ତମାନର ସାଧୁ ଅନେକ ତଫାତ ।
No comments:
Post a Comment